Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ)

Η υπερκινητικότητα, ή αλλιώς Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (Δ.Ε.Π.Υ.), αποτελεί μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει τη συμπεριφορά, την προσοχή και την ικανότητα αυτορρύθμισης του ατόμου. Εμφανίζεται κυρίως στην παιδική ηλικία, με μεγαλύτερη συχνότητα στα αγόρια, και δεν σχετίζεται με χαμηλή νοημοσύνη ή προβλήματα χαρακτήρα. Τα παιδιά με Δ.Ε.Π.Υ. δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν, να οργανώσουν τις δραστηριότητές τους και να παραμείνουν ήρεμα, ενώ συχνά δρουν παρορμητικά και παρουσιάζουν αυξημένη κινητικότητα. Σύμφωνα με το DSM-IV, η Δ.Ε.Π.Υ. περιλαμβάνει δύο βασικές ομάδες συμπτωμάτων – της απροσεξίας και της υπερκινητικότητας/παρορμητικότητας – οι οποίες, ανάλογα με την έντασή τους, καθορίζουν τον τύπο της διαταραχής: απρόσεκτο, υπερκινητικό/παρορμητικό ή συνδυασμένο. Παρότι η διαταραχή μπορεί να προκαλεί δυσκολίες στη σχολική και κοινωνική προσαρμογή, με την κατάλληλη υποστήριξη, εκπαίδευση και καθοδήγηση, τα παιδιά με Δ.Ε.Π.Υ. μπορούν να αναπτύξουν αποτελεσματικές στρατηγικές διαχείρισης και να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους στο μέγιστο.

Η υπερκινητικότητα είναι ιδιάζουσα δυσκολία που επηρεάζει την συμπεριφορά. Εμφανίζεται συχνά κατά την παιδική ηλικία και είναι πιο διαδεδομένη στα αγόρια ( 70 % περίπου των περιπτώσεων).Τα παιδιά που έχουν Δ.Ε.Π.Υ. δεν υστερούν νοητικά ούτε είναι κακοί χαρακτήρες. Απλά, δυσκολεύονται να οργανωθούν,  είναι επιρρεπείς στην αφαίρεση και παρουσιάζουν μεγάλη παρορμητικότητα. Συχνά, κουνιούνται νευρικά, δυσκολεύονται να καθίσουν ακίνητα σε ένα μέρος, είναι ατίθασα και γενικά παρουσιάζουν ψυχοκινητική αστάθεια και υπερδραστηριότητα.

Σύμφωνα με το DSM-IV, η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής / υπερκινητικότητας εντάσσεται, μαζί με τη Διαταραχή της Διαγωγής και την Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή, στην κατηγορία «Διαταραχές Ελλειμματικής Προσοχής και Διασπαστικής Συμπεριφοράς», και στην ευρύτερη κατηγορία «Διαταραχές που συνήθως διαγιγνώσκονται για πρώτη φορά κατά τη βρεφική, παιδική ή εφηβική ηλικία».Στο DSM-IV δίνονται δύο ομάδες κριτηρίων:

β) υπερκινητικότητας / παρορμητικότητας

, και ορίζεται ότι σε κάθε μια από αυτές τις ομάδες πρέπει να πληρούνται τουλάχιστον έξι από τα εννέα κριτήρια που αναφέρονται. Ανάλογα με τον αριθμό των κριτηρίων που πληρούνται για κάθε ομάδα, η διάγνωση μπορεί να είναι:
1. ΔΕΠΥ με προεξέχοντα τον Απρόσεκτο τύπο
2. ΔΕΠΥ με προεξέχοντα τον Υπερκινητικό / Παρορμητικό τύπο
3. ΔΕΠΥ Συνδυασμένος τύπος.

Πώς αντιμετωπίζουμε τη ΔΕΠΥ;Η προσέγγιση μας στα παιδιά με διάγνωση ΔΕΠΥ είναι πολυδιάστατη και στηρίζεται σε ψυχοκινητικές και γνωστικο-συμπεριφορικές μεθόδους. Το μεγάλο πλεονέκτημα του κέντρου μας και κύριο Θεραπευτικό μας Εργαλείο όμως είναι η ΒΙΟΑΝΑΔΡΑΣΗ (Biofeedback) και η ΝΕΥΡΟΑΝΑΔΡΑΣΗ (Neurofeedback). Έτσι το παιδί απολαμβάνει το ειδικά προσαρμοσμένο πρόγραμμα BIOKID στο οποίο εμπεριέχονται υπηρεσίες ειδικής διαπαιδαγώγησης, συμβουλευτικής και ψυχοκινητικής εκπαίδευσης που στηρίζεται στη διπλή διαδικασία όπου ενώ μια σωματική λειτουργία παρακολουθείται, συγχρόνως προσφέρεται για διάπλαση και επανεκπαίδευση (Βιοανάδραση).